Ο Φραντς Κάφκα (1883-1924) ήταν ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ού αιώνα, γνωστός για τα παράδοξα και αλληγορικά έργα του. Γεννήθηκε στην Πράγα, σε οικογένεια γερμανόφωνων Εβραίων, και σπούδασε νομικά στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο της πόλης. Παράλληλα με την εργασία του σε ασφαλιστική εταιρεία, αφιέρωνε τον χρόνο του στη λογοτεχνία. Η σχέση του με τον αυταρχικό πατέρα του και οι εσωτερικές του συγκρούσεις διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τη θεματολογία των έργων του, τα οποία συχνά πραγματεύονται την αποξένωση, τη γραφειοκρατία και το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης.

Μεταξύ των πιο γνωστών έργων του είναι «Η Μεταμόρφωση», όπου ο ήρωας μετατρέπεται σε έντομο, «Η Δίκη», που περιγράφει την παράνοια της δικαστικής γραφειοκρατίας, και «Το Κάστρο», μια αλληγορία για την αποξένωση. Τα περισσότερα έργα του εκδόθηκαν μετά θάνατον από τον φίλο του Μαξ Μπροντ, παρά την επιθυμία του Κάφκα να καταστραφούν. Πέθανε από φυματίωση το 1924, σε ηλικία 40 ετών. Η κληρονομιά του επηρέασε βαθιά τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία, ενώ ο όρος «καφκικός» χρησιμοποιείται για να περιγράψει καταστάσεις παραλογισμού και υπαρξιακής αγωνίας.